شباهنگ

گرامی داشت از روز تصویب اعلامیه جهانی حقوق بشر

از شصت و هفت مین سالروز تصویب اعلامیه جهانی حقوق بشر امروز در کابل تجلیل شد، شصت و هفت سال قبل در چنین روزی از خرابه-های جنگ جهانی دوم در اروپا و آسیا، اراده نوینی بوجود آمد که هدف از آن بر قرار ساختن موازین و اصولی اجبار آور و قابل اعمال با قدرت اجرایی از سوی جامعه جهانی برای جلو گیری از خشونت های آتی به حقوق انسان بود. در واقع می­توان گفت که اعلامیه حقوق بشر پاسخ شایسته­ای به جنایات فاشیسم و دیگر مصیبت­های بوده که وجدان بشری را آزرده ساخته و باعث شد اصول و موازین جدیدی با الهام از مفاهیم مندرج در منشور حقوق ایالات متحده آمریکا، اعلامیه حقوق انسان و شهروند فرانسه طرح شده و به بار بینشیند.معیار­های جدیدی به هدف رعایت و جلو­گیری از نقص حقوق بشر در سطح بین الملل شکل گرفتند؛ که هر کدام در جای خود دارای اهمیت ویژه­ای هستند.

نخستین نشانه­های بر آمدن نظام نوین، بر گزاری دادگاه­های بین المللی نورنبرگ و توکیو برای محاکمه و مجازات جنایت کاران جنگی بود که اولین محاکم از نوع خود به شمار می­رفت. از طریق این دادگاه­ها بود که فاتحین جنگ توانیتند بر این اصل اصرار ورزند که حاکمیت­های ملی، به عنوان اشخاص حقوقی، دیگر پناه و بهانه­ای برای اشخاص حقیقی در ارتکاب جرایم جنگی و جنایت علیه بشریت نخواهد بود.

اساس و معیاری دیگری، در نظام نوینی جهانی، سازمان ملل متحد بود که خود، بر آمد از اصول و منشور اتلانتیک بود. از دل منشور این سازمان جهانی در سال 1948 میلادی مجمع عمومی سازمان ملل متحد اعلامیه جهانی حقوق بشر را به عنوان اولین نظامنامه موازین بین اللمی حقوق بشر، موازینی که تمامی دولت­های مکلف به رعایت آن بودند به تصویب رساند. این سند بعد ها به نوبه خود اساسی برای تدوین دو منشور دیگر، به نام میشاق بین المللی حقوق مدنی و سیاسی؛ و میشاق بین المللی حقوق اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی هر دو سند در 16 دسامپر 1966 به تصویب مجمع عمومی سازمان ملل می­رسد.

بر اساس، اصول مندرج در اعلامیه و اصول سی گانه این اعلامیه، رشته وسیعی از حقو بنیادین را بر می شمارد: از این جمله است، حق زندگی، آزادی و امنیت فردی، حق آزادی بیان و حق مشارکت در امور حکومتی و سایر موارد مهم و ارزشمند. به هرحال، مطابق، اصول مندرج در اعلامیه حقوق بشر، به مردم فرصت داده می شود که زندگی شرافت مندانه ای اختیار کند. بنابراین، هیچ حکومتی نمی تواند این حقوق را اعطا کند، ولی تمام حکومت ها مکلف به حفظ آن هستند. آزادی بر اساس عدل، و احترام شکل می گیرد بذون در نظر گرفتن قومیت، مذهب، ارتباط سیاسی یا دیگر موقعیت اجتماعی.