شباهنگ

بانّ العلماء ورثة الأنبیاء
این وراثت انبیاء چیست؟ در زندگی پیامبر اسلام صدها درس و ویژگی وجود دارد، در زندگی سیاسی و اجتماعی و در همه‌ عرصه ها زندگی آن بزرگوار ، صد ها درس اساس و مهم وجود دارد. یکی از این درسهای را خداوند در قرآن کریم با مسلمانان در میان گذاشته است می فرماید. لَقَدْ جَاءَكُمْ رَسُولٌ مِّنْ أَنفُسِكُمْ عَزِيزٌ عَلَيْهِ مَا عَنِتُّمْ حَرِيصٌ عَلَيْكُم بِالْمُؤْمِنِينَ رَءُوفٌ رَّحِيمٌ(سوره توبه، 128)، ترجمه آیه شریفه : به یقین، رسولی از خود شما به سویتان آمد که رنج های شما بر او سخت است. و اصرار بر هدایت شما دارد، و نسبت به مؤمنان رئوف و مهربان است. اشاره من روی این مسئله ی " عَزیزٌ عَلَیْهِ ما عَنِتُّمْ" است. خداوند می فرماید برای او رنجهای شما درد آور است، سخت است، شما که رنج می کشید. پیامبر (ص) از رنج شما رنج می برد. علماء میراث دار انبیاء است. و در رأس آن پیامبر اسلام، صد ها درس و ویژگی در زندگی شان وجود دارند که به علماء ارث رسیده است.
مرجع عالیقدر حضرت آیت الله العظمی واعظ زاده بهسودی، یکی از آن علمای ربانی و وارثان انبیاء است که در این وضعیت توان سوز و طاقت فرسا، وجودش مایه دل گرمی و منشاء خیر و برکت برای مردم و جامعه افغانستان است. آن چه که در مسجد صاحب زمان(عج) ایشان مطرح کرده است، بخش از مسولیت است که متوجه ایشان و ساير علماء است که عالمان به عنوان ورثة الأنبیاء باید نسبت به مسائل جامعه حساس باشند ودرد مردم را باز گو و با بیان محکم و استوار گروه حاکم را مورد خطاب قرار دهد، که به نحوه احسن این رسالت انجام شد. ورثة الأنبیاء. این وراثت انبیاء چیست؟ بیان حقایق تلخ موجود است که مظهر آن عبارت است از باز گو نمودن درد و رنج مردم، مرارت ها و رنج های که فقیه فرزانه را بی تاب ساخت و سر انجام لب گشود و به اظهار رنج و درد مضاعف مردم پرداخت که وظیفه علماء هست. مرجع عالیقدر آن را به نحوه احسن از زبان مردمش با گروه حاکم و دنیا به شکل بسیار زیبا در میان گذاشت.
" چه خوب خواندی بلند، آیه ی دلالت را
حدیث دور و بر" کوچه رسالت" را
موج منبر تو از کرانه ی" برچی"
به سنگ کفت، سر تیره ی رذالت را
شروع کردی چه زیبا ز درد این مردم
زدودی از تن" کابل"کمی کسالت را"
به یاد شهر، دوباره "مزاری" آمده بود.
بلند بردی درفش خط عدالت را
" علی " شدی ز ابوجهل ها نترسدی
به رو فکندی، بت اعظم جهالت را
هنوز ریشه ی غیرت در این وطن باقیست
تو با دلیل نشان دادی این اصالت را
کجاست پایی که راه تو را ادامه دهد؟
کجاست نوری که پایان دهد ضلالت را؟
خدا کند دل میهن، دوباره شاد شود
دیگر به خویش نبیند چنین ملالت را....؟
لذا سخنان حکیمانه او مورد استقبال عموم جامعه قرار گرفت و مورد حمایت قرار گرفت، چون بیان درد و رنج شان بود. در واقع ایشان با آن پشتوانه عظیم مردمی یکی از محور های وحدت در افغانستان است. این جانب ضمن حمایت قاطع از فرمایشات به حق ایشان. عرض می کنم که گروه حاکم نسبت به تأمین امنیت و سلامت ایشان مسؤل است.

امروز سیزدهم رجب میلاد حضرت علی ابن ابی طالب(ع) است، مبارک همه باشد. علی(ع) را همه دوست دارند. هرکسی به دلیلی. علی برای مردم افغانستان بویژه مردم هزاره حایز اهمیت است. علی و زندگی اش همواره برای مردم ما به عنوان مکتب و الگو مطرح بوده است. علی تنها امامی است که در عمرش همه شرایطی سیاسی و اجتماعی را تجربه کرد. همیشه با پیامبر(ص) بود. در مکه، شب هجرت در بستر پیامبر خوابید و فدایی پیامبر شد و بعد از هجرت در مدینه با پیامبر(ص) در همه جنگ¬ها جهاد کردند، همراه پیامبر ماند. در همه تلخی¬ها و خوشی¬ها دوشا دوش پیامبر حضور داشت. وفادار بود. دامادش بود. وصی¬اش بود. بعد پیامبر(ص) از او عبور کردند دوران سخت و دشوار فرو خوردن غم را به خاطر اسلام و نام پیامبر(ص) تحمل کرد. دورانی که به تعبیر خودش استخوان در گلو و خار در چشم داشت. تاکید ما نیز روی این بخش از زندگی ایشان است. دوران 25 سال تا بدست گرفتن منصب امامت و رهبری جامعه برای شرایط فعلی جامعه ما الهام و بخش و راهگشاست. در این مقطع ایشان بی کار نبود و کار را تمام شده تلقی نکرد، فعالیت اقتصادی هدفمند را روی دست گرفت. به توسعه کشاورزی و احداث چشمه¬ها، قنات¬ها و مزارع، پرداخت و بسیار اهمیت می¬داد، بطوری که شاید نظیری نداشته باشد. اهتمام ایشان به مسائل اقتصادی، فرهنگی و سرمایه گذاری روی منابع انسانی از موارد درخشان زندگی آن حضرت در این مدت 25 سال است. به چند مورد از فعالیتهای ابوتراب در مقطع 25 اشاره می¬شود؛
1- کار و تلاش خستگی ناپذیر: گرچه زندگی ابوتراب نمونه ای از یک زندگی پر از تلاش و کوشش است. زندگی که خستگی کار و تنبلی در آن جایی ندارد. تلاش و کار از جمله رفتارهایی است تاریخ برای ما نقل می کند.احداث چشمه سارها و قنات ها، به هدف بهبودی وضعیت ناگواری اقتصادی جامعه و کمک به نیازمندان بعد دیگری از تلاش ان حضرت را در عرصه اقتصادی تشکیل می دهد. آن حضرت در آمدهای ناشی از تلاش شبانه روزی شان را صرف بهبودی زندگی نیازمندان جامعه می¬کرد. ایشان برای لحظه ای از مشکلات اقتصادی مردم غافل نبود برای رفع ان با تمام توان و قدرت می کوشید.
2- اقدام و عمل: مشکلاتی که در این دوران برای امام ایجاد شده بود سبب نشد که آن حضرت دست ازکار کشیده و روزگار را بیهوده سپری کند. ایشان در قبال مشکلاتی جامعه بی تفاوت نبود.با تلاش شبانه روزی خود سعی در بهبود آن داشت. از جمله اقداماتی که برای آن حضرت نقل می¬کنند آزادی کردن هزاره برده است. از امام صادق(ع) نقل شده ایشان تصریح می فرماید که جدش حضرت علی(ع) از دست رنج خو هزینه این بردگاها را فراهم نمود. پس برای کادر سازی و سرمایه گذاری روی منابع توجه خاصی دارد.
3- ثروتمند ساده زیست: فقر و ناداری سیره و روش امام نبوده است. بلکه ایشان از دارای ترین مردمان مدینه به شمار می رود. امام برای که هم رنگ فقرا و زندگی ایشان مرحم برای درد نیازمندان باشند روش ساده زیستی را پیشه خود ساخته بود. در شرایط کنونی مردم هزاره افغانستان باید سخت تلاش کند، تا از نظر اقتصادی وضعیت خود را تثبیت نمایند. تجمل¬گرایی و مصارف گزاف در موضوعات پیش پا افتاد چنا سم مهلکی است جامعه¬ی ما را از درون تهی می¬کنند.
4- خلق فرصت: حضرت هزار هسته¬ای خرما باری شتر داشت با مرد بر خورد از حضرت سوال کرد که پشت شتر چیست؟ فرمود هزار نخل خرما که نگاه استراتژیک به امکانات را برای ما تداعی می¬کند. ابوتراب نسبت به همه¬ای امور دیده راهبردی و فرصت سازانه داشته است. امروزه مهاجرت و دسترسی به مراکز علمی دنیا و رسانه ها کم امکاناتی نیست که از کنار آن به سادگی عبور نماییم. از آن برای آینده و تغییر شرایط بهره نگریم.. نسل اول مردم هزاره که مهاجر کردیده اند از نظر سیاسی ممکن بردی نداشته باشند در کشور مقیم؛ اما در آِینده بدون تردید می¬تواند حضور شان تعیین کننده باشند مهاجرت و حضور در کشور های مختلف خود یک فرصت طلای برای مردم هزاره است و می¬تواند زمینه سازی فرصت بی بدیل گردد.

کوتاه سخن آن که ابوتراب مرد کار و تلاش و بهر¬گیری از فرصت¬ها و مرد خلق فرصت بود. در بینش علی هیچ گونه تن پروری و بیکاری عجز و کسالت جای نداشت. ایشان با درک وضعیت و شرایط اقدام می¬کرد. برای حاجیان قنات احداث می¬کردند، حضرت علی (ع) فرمود: « کسی که آب و خاک داشته باشد و در عین حال فقیر زندگی کند، خداوند او را از رحمتش دور می¬کند.» از ویژگی¬های ابوتراب این است که همیشه می-تواند مقتدا و رهبر باشد.در هر عصر و شرایطی می¬شود از آن حضرت الگو برداری نمود. ابوتراب از خاک شور و ریک زاری عربستان تولید ثروت می نمود وحاصل دست رنج شان را صرف بهبود وضعیت اقتصادی مردم می¬کرد. برده آزاد می¬کرد تا در آینده سرمایه ارزشمند برای جامعه باشند. در آمدهای ناشی از رنج شان رابرای بهبود زندگی مردم انفاق می کرد. مردم هزاره در شرایط کنونی نیازمند تلاش مضاعف و سعی شبانه روزی است؛ با بهره¬گیری از همه ابزارها باید شرایط را تغییر داد. ما امروزه از امکانات فوق العاده¬ای بر خور داریم. ظرفیت های ما فراوان است در مقایسه با محدودیت های ما. امروز ما حضوری جهانی داریم. دید ما این باشد که می توانیم تأثیر گذار باشیم. البته مشروط به این که نگاه راهبردی داشته باشیم. در هرجا که حضور فزیکی داریم تلاش نماییم اول برای خودمان مفید باشیم و بعد برای جامعه هدف و نهایت برای بهبود وضعیت هزاره ها تلاش کنیم.
روز میلاد امیر المومنین علی علیه السلام، روز پدر هم هست. مبارک باشد.

آموزش یک حق انسانی و یک مسئولیت همگانی است. مجمع عمومی سازمان ملل متحد 24 جنوری را به عنوان روز جهانی آموزش، به منظوری یاد آوری نقش آموزش برای صلح و توسعه اعلام کرد. تردیدی نیست که بدون آموزش فراگیر و عادلانه و فرصت‌های آموزش برابر برای همه، کشوری به توسعه دست نخواهد یافت. کشوری مثل افغانستان یک راه برای عبور از وضعیت فعلی دارد که همانا توسعه ی همه جانبه است، توسعه بدون دست رسی برابری زن و مرد در کشور ممکن نیست. غلبه بر فقر و عقب ماندگی بدون برابری جنسیتی دست نا یافتنی است، افغانستان زمانی به توسعه می رسد و از بحران عبور می کند، روندی که بیست قبل شروع شده بود ادامه یابد. بدون احترام به حق آموزش زن و مرد، غلبه بر مصيبت فقر، فلاکت و عقب ماندگی دور از تصور است. شکستن چرخه فقر و تباهی با تمرکز روی آموزش برای همه ی اتباع کشور شدنی است. نیاز فوری افغانستان توسعه است، توسعه بدون آموزش زن و مرد هر گز تحقق نخواهد یافت.
توسعه، شکوفایی، آبادانی، دانایی و صلح پایدار فقط از رهگذر "آموزش همگانی و برابری جنسیتی" دست یافتنی است.